كريم زمانى جعفرى

112

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى)

اشْجار : م . شجر : درخت . ر . ش ج ر الاشجار الناضرة . خ 133 ص 411 س 4 تستورق الاشجار . خ 143 ص 434 س 15 اشجار غيبت . خ 164 ص 537 س 5 اشجان : شجَن : اندوه . ر . ش ج ن اشجان قلوب . خ 212 ص 699 س 5 اشْخَصَ : بى آرام كرد ، از جا كند . مص . اشخاص . ر . ش خ ص - اشخص ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است . اشخصها عن القلب . خ 159 ص 510 س 6 اشُدّ : رسيدن به مرحلهء درك و بلوغ و قدرت و اين معمولا بين 28 تا 30 سال است . ر . ش د د بلغ اشده . ك 346 ص 1252 س 4 اشْدّاء : م . شديد : سخت ، قوى ، تند . ر . ش د د اشداء الباطل . ك 165 ص 1169 س 4 اشُدَّ : سخت خواهم گرفت . ر . ش د د - اشد ، فعل مضارع متكلم وحده است . به انتهاى آن نون تأكيد ثقيله در آمده و معنى آن را مؤكّد ساخته است . و در ابتداى آن نيز لام مفتوح تأكيد در آمده و معنى آن را دو چندان مورد تأكيد قرار داده است : البتّه البتّه سخت خواهم گرفت . لاشدت عليك . ن 20 ص 870 س 7 اشْدُدْ : استوار كن . ر . ش د د - اشدد ، فعل امر مفرد مذكر حاضر است . اشدد مئزرك . ن 63 ص 1052 س 7 اشدّون : م . اشدّ : استوارتر ، سخت‌تر . ر . ش د د - اشد ، بر وزن افعل ، صفت تفصيلى است . الاشدون برسول اللّه . خ 161 ص 517 س 7 اشْراج : م . شرج : دستهء آبدستان و كوزه ، دستگيرهء چمدان و صندوق . ر . ش ر ج - صبحى صالح گويد : كهكشان‌هاى سماوى را شَرَج ناميده است . و كلمهء عُرى را به آن اضافه كرده است تا